Types aandoeningen | Arterioveneuze malformatie (AVM)

Een arterioveneuze malformatie ( AVM ) is een aangeboren misvorming van het bloedvatstelsel, waarbij er een abnormale kortsluiting (vaatmisvorming of malformatie ) is ontstaan tussen slagaders ( arteries ) en aders ( venen ) tijdens de ontwikkeling van de bloedvaten. Het gevolg is een wirwar van uitgezette bloedvaten (vaatkluwen) in de hersenen.

Avm
  1. Arterie of slagader
  2. Nidus of kern
  3. Vene of ader
Types avm

Normaal gesproken voert een slagader bloed met een hoog zuurstofgehalte vanuit de longen naar de verschillende organen in het lichaam. Dit gaat met een hoge bloeddruk door de pompfunctie van het hart. De slagaders vertakken zich (als een boom) tot steeds kleiner wordende bloedvaatjes met afnemende bloeddruk tot uiteindelijk de kleinste bloedvaatjes, de haarvaatjes ( capillairen ) in de organen. Bij de capillairen vindt zuurstof afgifte plaats naar de weefsels. Vervolgens wordt het bloed met een laag zuurstofgehalte via steeds groter wordende aders naar de longen gevoerd onder lage bloeddruk om weer van zuurstof te worden voorzien.

Bij een AVM ontbreekt het netwerk van de kleinste bloedvaatjes (o.a. capillairen) met als gevolg dat er op die plaats een directe verbinding tussen de slagaders ( arterie ) en aders ( vene ) is opgetreden waardoor geen zuurstofoverdracht gebeurt (kortsluiting of malformatie ). Het tweede gevolg is dat plaatselijk de hoge bloeddruk in de slagaders direct wordt overgedragen aan de aders zodat in de aders een veel hogere bloeddruk ontstaat dan normaal. Dit heeft zowel plaatselijk in de hersenen consequenties als ook op de pompwerking van het hart die meer dan normaal het bloed moet rondpompen om de organen toch van voldoende zuurstof te voorzien. Daarom kan een AVM zowel in de hersenen als op het hele bloedvatstelsel en het hart effect hebben.

Het AVM in de hersenen wordt vooral bij jongere mensen gezien, omdat het een aangeboren bloedvatafwijking betreft. Meestal geeft een AVM pas in de loop van het leven aanleiding tot klachten. De meeste patiënten worden voor het eerste gezien op de leeftijd van 20 tot 40 jaar oud. De symptomen (klachten) van een hersen AVM zijn het ontstaan van een hersenbloeding, epilepsie, hoofdpijn en neurologische verschijnselen (verlamming, spraakproblemen, oogklachten etc.). Soms wordt een AVM bij toeval ontdekt op een scanner.

Slechts een zeer klein deel van de hersen AVM’s geeft geen klachten in de loop van het leven. Daarom wordt in ons team elke patiënt met een AVM individueel besproken en wordt gekeken naar de behandeling of combinatie van behandelingen met de minste risico’s en het meeste resultaat. Meestal gebeuren deze behandelingen in verschillende stappen (fases) waardoor iemand met tussenpozen van enkele maanden meerdere keren een behandeling ondergaat om het AVM geleidelijk uit te schakelen. Voor deze specifieke behandelingen kunt u het hoofdstuk endovasculaire en chirurgische behandelingen raadplegen.

De diagnose van een AVM wordt gesteld met behulp van een CT- of MRI scan. Vervolgens wordt met een angiografie (bloedvatonderzoek) het kluwen van vaten ontrafeld. Het angiografie onderzoek wordt beschreven bij het hoofdstuk endovasculaire behandelingen.


</